julluj today

 

 

ชอบพื้นไม้เป็นทุนเดิม
แล้วที่ร้าน dairyhome เขาก็ทำเป็นบันไดเล่นสเตปอีก
แถมยังมีบ้านบนต้นไม้อีก

 

เหมือนโหยหาวัยเด็กยังไงไม่รู้

 

แต่เราคิดว่าเราชอบพื้นไม้
แล้วเขาทำเป็นระเบียงเอาไว้นั่งเล่นใต้ต้นไม้สวยสุดยอด
ตอนที่ไปก็ร่มรื่นดี

 

 

 

มีสเปซ มีบ้าน มีต้นไม้ อยากทำบ้านแบบนี้
แล้วก็ทำลานพื้นไม้แบบนี้
ความฝันเลยนะเนี่ยยยยยยย

ไอค่อกไอแคก ทั้งคืน
กว่าจะได้นอนก็เกือบรุ่ง

นอนน้อยมั้ง เลยทำให้ฝันไปไกล
ฝันคราวนี้ไม่เหมือนทุกๆ ครั้ง
เหมือนเป็นฝันตอนใหม่ ที่พึ่งจะฉายที่นี่รอบแรก




ในความฝัน ฝันว่ากำลังอยู่ในห้องสอบ
กำลังทำข้อสอบอยู่
และการสอบคราวนี้ เป็นการสอบแบหลายวิชาต่อเนื่อง
คือถ้าทำเสร็จแล้ว ก้สามารถส่ง แล้วเอาข้อสอบอีกชุดมาทำต่อได้เลย

ปัญหาขอเราคือ ชุดก่อนสุดท้ายยังทำไม่เสร็จเลย
อ.ให้เร่งทำ แล้วเอาข้อสอบชุดสุดท้ายมาให้

ความใจดีของ อ. คือให้เราทำข้อสอบชุดเก่าได้ แม้เวลาจะล่วงเลยมาแล้ว
เราก็เลยไปติดพันกับข้อสอบชุดนั้น


คราวนี้ดราม่า
เวลาสอบรวมทั้งหมดลง
เราทำข้อสอบชุดก่อนสุดท้ายเสร็จ
แต่ข้อสอบชุดสุดท้ายทำไปได้แค่ 7 ข้อ
ทั้งๆ ที่ไม่เยอะเลย
มีประมาณ 30 ข้อเอง
พวกที่ทำเสร็จแล้ว มีการมานั่งกวน นั่งแซว

จำได้ว่าตอนส่งกระดาษคำตอบ
บอกตัวเองดังๆ ว่าได้เรียนซ้ำแน่นอน
เพราะก็เห็นๆ กันอยู่ว่าทำข้อสอบไม่เสร็จ

น้ำตาตก
....


เป็นความฝันครั้งแรก เกี่ยวกับการทำข้อสอบไม่ทัน
เพราะในชีวิตจริง เราสามารถทำข้อสอบได้ 2 รอบ 3 รอบ ก่อนจะหมดเวลาด้วยซ้ำ
กากะบาทซ้ำ จน อ.ที่คุม คิดว่าเราไม่เอาข้อนั้น (ไหงเป็นงั้น)





...
..
ความฝันชุดนี้คงมาจาก
การที่พี่เอาทรานสคริปมาให้มั้ง หลังจากเก็บข้าวของเข้าที่หลังจากน้ำท่วม
ประกอบกับ การที่เราเปิดเจอสมุดบันทึกเก่าๆ แล้วก็หนังสือเรียนเก่าๆ ที่จมน้ำ




จะว่าไปเรื่องที่ค้างคาเกี่ยวกับการสอบ ก็มีอีกเรื่อง
อันนี้สร้างจากชีวิตจริง

จำได้ว่า ตอนนั้น สอบต่อวงจรอะไรสักอย่าง
ที่เราสามารถกดปุ่ม แล้วมันสามารถขึ้นตัวเลข อย่างที่เราล็อกไว้ได้เลย
 3 - 5 - 7 - 9

วิชานี้ นักเรียนโชว์เหนือได้ด้วยการแข่งกันเอง ที่ว่า
ใครสามารถใช้สายไฟ ที่ต่อวงจรได้น้อยกว่ากัน

แล้วไอ้โชว์เหนือนี่แหละที่มาฆ่ากัน
เพราะว่าไอ้ที่ต่อแล้ว มันก็เวิร์ค
ทำได้จริง

แต่ดันมีปัญหาที่ครั้งแรก มันไม่ยอมขึ้นเลขที่เราต้องการ


อ.ก็เลยถามมาว่า
ไอ้จุน ถ้าเอ็งตอบได้ว่าทำไม
เอา เอไปเลย
หรือใครรู้ก็บอกมา ไม่ต้องต่อวงจร แต่ตอบได้เอาเอไปเลย

นั่นแหละ
เงียบไปทั้งห้อง

 

 

 

อ.บอกว่า ผมก็สอนพวกคุณแล้ว
แต่พวกคุณไม่จำ!!

ที่มันไม่สเถียรตั้งแต่ครั้งแรก ก็เพราะว่ามันมีขยะ
เราเรียกว่า "สัญญาณขยะ"
สัญญาณขยะ - มาจากการโชว์เหนือ นั่นแหละ
ไม่น่าฆ่าตัวเองเลยจุนจุน

แต่การที่ไม่ได้เอในคราวนั้น
แต่มัน็ทำให้เราจำมาจนถึงทุกวันนี้

ไปยื่นเรื่องขอรับเงินช่วยเหลือมา 20,000 - 50,000 บาท

มันจะดีกว่านี้ ถ้าพี่บอกว่า พี่ปิด สองทุ่ม - ไม่ต้องลางานและรีบไป

มันจะดีกว่านี้ ถ้าพี่บอกว่าต้องใช้เอกสารอะไรบ้าง - จะได้เตรียมไปให้ครบ

มันจะดีกว่านี้ ถ้าพี่บอกวิธีการและขั้นตอน

และมันจะดีที่สุด ถ้าพี่รีบจ่าย - ห้าพันคราวก่อน ยื่นตั้งแต่น้ำยังไม่ลง
ตอนนี้น้ำจะท่วมใหม่แล้ว ยังบ่ได้เลยกาาาาาา T.T"

 

 

*แต่ข้อดีมันก็ดีนะ
ทำให้เราได้รู้ อบต.เราอยู่ที่ไหน
สถานีตำรวจ ตำบลอยู่ตรงไหน
รู้รอบขอบเขตบริเวณที่เราอาศัย

แต่ค่ามอไซต์จาก อบต,ไปสถานีตำรวจแพงไปหน่อย พี่ขูดมา 200 บาทถ้วน
เหงื่อตกกีบเลย
จุนจุน